Op 1 april liep onze cao Supermarkten af. Geen grap. Gewoon de realiteit. En hoe langer ik kijk naar hoe het nu loopt, hoe duidelijker het wordt: dit is geen toeval, dit is een keuze.
En eerlijk? Ik ben er klaar mee.
Dit begon al veel eerder
Wat mij misschien nog wel het meest stoort, is dat dit helemaal niet nieuw is.
Het was namelijk de bedoeling dat de onderhandelingen al op 15 oktober 2025 zouden starten. Daar waren afspraken over gemaakt. Maar wat gebeurde er?
👉 Die afspraak werd door de werkgevers afgezegd.
En daarna?
Geen serieuze onderhandelingen. Geen voortgang. Alleen wat informele gesprekken waar niks concreets uit kwam.
En ondertussen gebeurde er… helemaal niks.
Werkgevers gaven simpelweg niet thuis.
En nu zitten we hier
De cao is inmiddels verlopen. En nog steeds is er geen enkele urgentie te zien.
Er zijn nu nog maar twee momenten waarop er verder gesproken wordt:
👉 16 juni
👉 9 juli
Dat betekent dat we straks maanden verder zijn — ruim 5 maanden zonder vooruitgang.
Laat dat even goed binnenkomen.
Wat zegt dit nou echt?
Voor mij is het glashelder:
👉 Werkgevers geven niet thuis
👉 Onze cao heeft geen prioriteit
👉 Wij hebben geen prioriteit
En dat terwijl wij elke dag:
- keihard werken
- de winkels draaiende houden
- onder hoge werkdruk staan
👉 Wij draaien de winkels. Maar wij worden genegeerd.
En wie betaalt de rekening?
Wij.
Mijn laatste loonsverhoging was in januari. Sindsdien stijgt alles:
- boodschappen
- energie
- brandstof
Ik hoor het om me heen: collega’s die aan het eind van de maand moeten rekenen of alles nog wel lukt. Die keuzes moeten maken. Die voelen dat het steeds krapper wordt.
👉 Ik werk door
👉 Maar ik lever in
En dat voelt gewoon oneerlijk.
Als dit zo doorgaat…
Dan gaan we dat allemaal merken.
- Mensen raken hun motivatie kwijt
- De werkdruk blijft stijgen
- Collega’s haken af of zoeken iets anders
- De sfeer op de werkvloer verandert
En laten we eerlijk zijn: daar wordt niemand beter van.
Genoeg is genoeg
Wat mij betreft mogen werkgevers hier keihard op aangesproken worden.
Want hoe kun je dit uitleggen?
Hoe kun je zeggen dat medewerkers belangrijk zijn, en ondertussen afspraken afzeggen, maanden laten verstrijken en blijven vertragen?
Dat is geen respect.
Dat is geen waardering.
👉 Respect is geen woord. Het is loon.
Doe mee met de foto-actie
De foto-actie is gestart door de FNV en groeit steeds verder. Hoe meer mensen meedoen, hoe sterker ons signaal wordt.
Zo kun jij meedoen:
📸 Maak een foto van een lege onderhandelingstafel
- Zet een tafel neer met lege stoelen
- Voor een supermarkt, op werk of thuis
- Of maak een afbeelding met AI
📲 Deel je foto op social media
- Facebook, Instagram of andere kanalen
🔖 Gebruik de hashtag
👉 #waardeeronswerk
📧 Stuur je foto op
👉 waardeeronswerk@fnv.nl
👥 Tag collega’s en doe het samen
- Hoe meer mensen meedoen, hoe sterker het signaal
We moeten nu echt opstaan
Dit verandert niet vanzelf.
👉 Zonder druk gebeurt er niks
👉 Zonder geluid worden we genegeerd
Dus wacht niet af.
👉 Doe mee. Laat je zien. Laat je horen.
Dit gaat om ons allemaal
Dit gaat niet om één persoon. Dit gaat om ons allemaal.
👉 Iedere maand zonder loonsverhoging is er één te veel
👉 Een goede cao komt er niet vanzelf
Daar moeten we samen voor opstaan.
En één ding is zeker:
👉 Als werkgevers denken dat wij dit stilletjes accepteren…
👉 Dan hebben ze het mis. 🔥
